Τρίτη, 22 Σεπτεμβρίου 2009

Χάρτης του πεδίου συγκρούσεων Αθήνας - Σπάρτης





Κάνετε κλικ πάνω στην εικόνα για να τη μεγενθύνετε


Αν σας αρέσουν τα σταυρόλεξα και θέλετε να ελέγξετε τις γνώσεις σας για τον πελοποννησιακό πόλεμο πατήστε εδώ

Η σύγκρουση Αθήνας - Σπάρτης (431 - 404 π.Χ) ...με αμερικάνικο χιούμορ.

Γλώσσα και γλωσσικές ποικιλίες

View more presentations or Upload your own.

Ασκήσεις στη διδακτική ενότητα "Ποικιλίες της Γλώσσας"

Να προσεχθεί η γλωσσική ποικιλία του επόμενου κειμένου, με τη μείξη του καθημερινού λεξιλογίου με το λόγιο και με ξένες εκφράσεις, και να συζητηθεί η ιδιαιτερότητα του ύφους του κειμένου καθώς και η αποτελεσματικότητά του.

"Γαβάθα Κρίστι και ... άλλα κατασκοπευτικά"
Όταν την πρωτοδιάβασα, δεν τη συνέδεσα καθόλου με το όνομα Αγαθή, το απολύτως χριστιανικό. Αντίθετα, μου θύμισε κάτι από το αγκάθι, κι επόμενο ήταν, Άγκαθα, αγκάθι, αγκαθιά και τα λοιπά ακανθώδη κι αγκαθερά. Εξάλλου η Τούπενς, η ηρωίδα της, όπως και ο άντρας της, μου φάνηκαν κάπως νερόβραστοι, νευρόσπαστοι ως κατάσκοποι, σχεδόν παλαιολιθικοί ή στην καλύτερη περίπτωση σύγχρονοι του Σέρλοκ Χολμς και του δόκτορος Γουάτσον.
Στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Μάσκα», την ίδια περίοδο, βρήκα άλλους περισσότερο ενδιαφέροντες τύπους, κατάσκοπους με όλη τη σημασία της λέξης, μάγκες πεταλωμένους, στυλ Μίκι Σπλέιν, ναι, εκείνου που πήγε στο σοβιετικό κρύο, κοιμήθηκε με αρκούδες και άλλα στοιχειά του βορρά, καταψύχθηκε για τα καλά επί κάμποσα έτη και γύρισε στην Αμερική αποκαθαρμένος, φρέσκος σαν προπολεμικό βρέφος, αναντικατάστατος αντικατάσκοπος δηλαδή, μαζί την πολύτιμη αγαπημένη του.
Ωστόσο το κου ντε φουντρ στην όλην ιστορία ήρθε λίγο αργότερα, με τον πράκτορα 007 ή Τζέιμς Μποντ -και τέτοιος ήταν μόνον ο Σον Κόνερι. Συν τοις άλλοις, ο Μποντ συνέτριψε κ’ εξαφάνισε από τις οθόνες και τον Άγιο (the Saint), τον κοσμοπολίτη και πολυπράγμονα ήρωα του Λέσλι Τσάρτερις, που τον υποδυόταν ο γλυκερός Ρότζερ Μουρ.
Τον Τζέιμς Μποντ τον είδαμε στα «Ηλύσια», στο «Ολύμπιον», στα «Τιτάνια», κι ήταν πάντα VIP. Αν θυμάμαι καλά μάλιστα, αυτός μας δίδαξε τη σημασία του όρου (very important person = πολύ σπουδαίο πρόσωπο). Αυτός επίσης πρώτος ξεχώρισε το καλό και το κακό σαφώς, το μαύρο και το άσπρο, το πρέπον από το ωφέλιμο, με τον δέοντα τρόπο. Πού και πώς λοιπόν να πιάσει χαρτωσιά μπροστά του οποιαδήποτε Αγκάθα ή Γαβάθα, μεγάλης ή μικρής περιωπής;
Η ανωτερότητά του ήταν πασιφανής εν σχέσει με τους άλλους. Γι’ αυτό κανείς δεν έφυγε ποτέ από τη μέση μιας ταινίας του. Ως ολοκλήρωμα, κάποιος χωρατατζής μάς είπε ότι ο Τσέιμς Ποντ υπήρξε ένας από τους τρεις διασημότερους Ποντίους (οι άλλοι δύο ήταν ο Πόντιος Πιλάτος και ο Κάρλο Πόντι). Κι έκτοτε είμαστε απόλυτα πεπεισμένοι για την ελληνικότητά του. (Θ. Γεωργιάδης, περιοδικό Πανσέληνος.)

Παρατηρήστε στην Ιλιάδα (Α΄στ.121-305) τη σύγκρουση Αγαμέμνονα – Αχιλλέα και την παρέμβαση του Νέστορα, και αξιολογήστε τις αγορεύσεις των ηρώων σε σχέση με την ηλικία τους και τη δύναμή τους. Μπορείτε να πείτε ποιος είναι ο οξύτερος και ποιος ο συνετότερος λόγος; Επιμείνετε στον λόγο του Νέστορα και βρείτε τα στοιχεία εκείνα που ταιριάζουν στην ηλικία του και στον ρόλο του ως συμβούλου των Αχαιών. Προσέξτε ακόμη αν η παρέμβασή του φέρνει αποτέλεσμα. Θα το διαπιστώσετε, αν συγκρίνετε τους λόγους του Αγαμέμνονα και του Αχιλλέα πριν από την παρέμβαση του Νέστορα και έπειτα από αυτήν.

Τρίτη, 15 Σεπτεμβρίου 2009

Γ. Ρίτσος - Η ποιητική συλλογή "Τέταρτη Διάσταση" (1956-1972)

1954-67: Το 1954 ο Ρίτσος παντρεύεται με τη γιατρό Φαλίτσα Γεωργιάδη. Τα χρόνια που ακολουθούν είναι μια ανάπαυλα ειρήνης και γαλήνης στο σπιτικό περιβάλλον. Η γέννηση της κόρης του Έρης τού χαρίζει το ευφρόσυνο Πρωινό άστρο (1955). Η εποχή αυτή θα φέρει μια καινούργια καρποφορία. Εσωτερικές διεργασίες κι αντικειμενικές συνθήκες (σχετική ύφεση του ψυχρού πολέμου και κάποια φιλελευθεροποίηση και στον τομέα της αισθητικής μετά το 20ό σοβιετικό συνέδριο) αποδεσμεύουν μια πολύτιμη ύλη που θα οδηγήσει το έργο του στην αιχμή της σύγχρονης ποίησης. Είναι η περίοδος των υψηλών συλλήψεων και των ευρηματικών μορφικών τρόπων της Τέταρτης Διάστασης, που εγκαινιάζεται με την κλασική στην οικονομία της και την υποβλητική της γοητεία Σονάτα του σεληνόφωτος (1956, Α' κρατικό βραβείο ποίησης).
Στα πολύστιχα αυτά ποιήματα (δραματικοί μονόλογοι τα περισσότερα), ο Ρίτσος μέσα από διαφορετικές περσόνες, σύγχρονες ή μυθολογικές, θα πραγματοποιήσει καταβυθίσεις στο σκοτεινό πηγάδι της ψυχής και του υποσυνειδήτου, θα μιλήσει για τη μοναξιά, την ερωτική στέρηση, το γήρασμα του σώματος και των πραγμάτων (Σονάτα..., Το νεκρό σπίτι, 1959, Κάτω απ' τον ίσκιο του βουνού, 1960), θα αναδείξει την αξία της απλής ζωής όπου συντελείται το θαύμα, αποενοχοποιώντας τον αντιήρωα (Ισμήνη, 1966-71), θα ανατάμει τις συνειδησιακές συγκρούσεις του ατόμου - φορέα της κοινωνικής πράξης (Ορέστης, 1962-66, Φιλοκτήτης 1963-65). Κι ακόμα θα επιχειρήσει μια δυναμική ανακατάκτηση του χρόνου μέσα από την ατομική και ιστορική μνήμη (Όταν έρχεται ο Ξένος, 1958).
Οι αρχαιόθεμοι μονόλογοι αντλούν από τον κύκλο των Ατρειδών, των Λαβδακιδών και τον τρωϊκό κύκλο. Ο μύθος συγχωνεύεται με τις κοινωνικο-ιστορικές εμπειρίες όπως και με την ιστορία της επίσης τραγικής μονεμβασιώτικης οικογένειας. Τα ετερόκλητα στοιχεία οργανώνονται μέσα σε μια ιδιότυπη, ερεθιστική συγχρονία. Ο σχεδόν δοκιμιακός στοχασμός καλύπτεται από τη σεμνότροπη εξομολογητικότητα της καθημερινής κουβέντας.
Παράλληλα με τις συνθέσεις της Τ.Δ., καλλιεργείται συστηματικά το ολιγόστιχο ποίημα, που σαν να συμπυκνώνει τους πληθωρικούς μονολόγους. Λιτό, συχνά αινιγματικό, καταγράφει χαμηλόφωνα τις ελάχιστες χειρονομίες, τους ψυχικούς κραδασμούς, καθηλώνει το φευγαλέο καθαγιάζοντας την καθημερινότητα. Ο ποιητής διαλέγεται με τον κόσμο των πραγμάτων (έπιπλα, σκεύη, εργαλεία της δουλειάς), αυτών των «απλών, απτών, αδιανόητων και κατευναστικών αντικειμένων, αυτών των μικρών συσσωρευτών της χρήσιμης ανθρώπινης ενέργειας», καθώς λέει ο ίδιος σχολιάζοντας τις Μαρτυρίες (1957-65). Τα αντικείμενα, όπως όλα τα ζώντα ή άψυχα του σύμπαντος, βρίσκονται σε συνεχή ανταπόκριση με τον άνθρωπο. Κι αυτή η ποιητική όραση που νοηματοδοτεί τον κόσμο είναι ίσως η μεγαλύτερη χάρη και δωρεά του ριτσικού έργου.
(Χρύσα Προκοπάκη, φιλόλογος. Άρθρο των "Νέων", 25.10.1999)

Τρίτη, 8 Σεπτεμβρίου 2009

Αρχαίοι Έλληνες ιστοριογράφοι

Διαβάστε στο υλικό Μαθημάτων της η-Τάξης:
ισαγωγικά στην αρχαία ελληνική ιστοριογραφία"








Α. ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ: ΕΛΛΗΝΙΚΑ
1. Ξενοφώντος, "Ελληνικά", Βιβλίο 2, Κεφ. 1. [Από τον Perseus]
2.
Μετάφραση των παραγράφων 16-32. [Από την Πύλη για την ελληνική γλώσσα]
3.
Μετάφραση των παραγράφων 1-4. Κεφάλαιο 2. Βιβλίο 2. [Από την Πύλη για την ελληνική γλώσσα]
4. Μετάφραση των παραγράφων 50-56. Κεφάλαιο 3. Βιβλίο 2. [Από την Πύλη για την ελληνική γλώσσα]
Πληροφορίες για τη μάχη στους Αιγός Ποταμούς (405 π.Χ.)
Κείμενο, Μετάφραση, Συντακτικό σε ηλεκτρονική μορφή [ellinikoslogos.gr]






Αθηναϊκή τριήρης


Στο επόμενο βίντεο παρουσιάζεται η τριήρης "Ολυμπιάς" που είναι κατασκευασμένη όπως ακριβώς ένα αρχαίο αθηναϊκό πολεμικό πλοίο. Αυτό το "αντίγραφο" βρίσκεται στο Πάρκο Ναυτικής Παράδοσης του Δήμου Παλαιού Φαλήρου.













ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ


Γόνος μιας από τις αριστοκρατικότερες και πλουσιότερες οικογένειες της Αθήνας, ο Αλκιβιάδης ήταν γιος του Κλεινία, του οποίου η γενιά έφθανε ως τον θρυλικό Αίαντα, και της Δεινομάχης, κόρης του Αλκμεωνίδη Μεγακλή και εγγονής του Ιπποκράτη, αδελφού του Κλεισθένη. Από την πλευρά της μητέρας του ο Αλκιβιάδης συγγένευε με τον Περικλή, ο οποίος, ως πρώτος εξάδελφός της, όταν ο Κλεινίας σκοτώθηκε στη Μάχη της Κορώνειας το 447 π.X., έγινε επίτροπος του μικρού Αλκιβιάδη. Περισσότερα εδώ

Στο επόμενο απόσπασμα από τα "Ελληνικά" του Ξενοφώντα περιγράφεται η απόπειρα του Αλκιβιάδη να βοηθήσει τους Αθηναίους λίγο πριν από τη μάχη στους Αιγός Ποταμούς καθώς και η απάντηση που έδωσαν οι Αθηναίοι στρατηγοί.